Technical debt: waarom snelle keuzes later duur uitpakken  

Tijdens softwareontwikkeling ontstaat technical debt bijna onvermijdelijk. Het is het gevolg van snelle oplossingen en pragmatische keuzes onder tijdsdruk of het gebruik van een programmeertaal die steeds minder gangbaar is. Wat op korte termijn helpt om een deadline te halen, kan op termijn leiden tot vertraging, hogere kosten en afnemende innovatiekracht. Ontwikkelteams die robuuste applicaties willen bouwen die de tand des tijds doorstaan, doen er goed aan technical debt in code zoveel mogelijk te beperken of te voorkomen. Hoe je dit aanpakt, lees je in het onderstaande artikel. 

Technical debt kan op verschillende manieren ontstaan. Soms is het een bewuste keuze: het team levert sneller, met de intentie om de code later te verbeteren. Vaker gebeurt het onbewust, door gebrek aan kennis, veranderende requirements, tijdsdruk of doordat de gekozen taal geleidelijk veroudert, waardoor ontwikkelaars met de juiste kennis steeds moeilijker te vinden zijn. Voorbeelden hiervan zijn slecht gestructureerde code, ontbrekende tests, verouderde dependencies of architectuurbeslissingen die niet meer passen bij de schaal van de applicatie. 

Hoe langer technical debt blijft bestaan, hoe moeilijker en kostbaarder het wordt om nieuwe features toe te voegen of bugs op te lossen. Wat begon als een kleine shortcut, groeit uit tot een structureel probleem dat het werk van het gehele ontwikkelteam vertraagt, doordat ontwikkelaars steeds meer tijd besteden aan het omzeilen van problematische code. 

De nadelen van technical debt 

Technical debt heeft impact op vrijwel elk aspect van het ontwikkelproces. De meest directe consequentie is een lagere ontwikkelsnelheid, waardoor applicaties later worden opgeleverd en budgetten worden overschreden. Nieuwe functionaliteit toevoegen wordt lastiger omdat teams kostbare tijd verliezen aan het debuggen van complexe of slecht gedocumenteerde code. Nieuwe teamleden komen bovendien moeilijker op snelheid, terwijl kennisoverdracht en ervaringsopbouw stagneren. 

Slecht gestructureerde code leidt bovendien vaak tot regressieproblemen: een bugfix in het ene deel van de applicatie kan nieuwe fouten veroorzaken in een ander deel, waardoor meer tests nodig zijn om de stabiliteit te waarborgen.  

Technical debt beïnvloedt ook de performance. Applicaties draaien trager en minder stabiel dan bedoeld, of worden incompatibel met moderne libraries en cloudomgevingen. Naarmate de codekwaliteit verder afneemt, nemen de risico’s op bugs, beveiligingsproblemen en systeemstoringen toe. 

Uiteindelijk kan de codebase zo rigide en fragiel worden dat de organisatie niet meer snel kan inspelen op veranderende marktvraag. Technical debt remt innovatie: elke wijziging brengt te veel risico’s met zich mee, terwijl de bereidheid van ontwikkelteams om te experimenteren drastisch afneemt. 

Voorkomen is beter dan genezen 

Technical debt is te voorkomen door vanaf het begin te investeren in codekwaliteit en professionele ontwikkelmethoden. Dat betekent: code reviews uitvoeren, automatische tests implementeren, duidelijke coding standards hanteren en regelmatig refactoring inplannen. Daarbovenop moeten architectuurbeslissingen consequent worden gedocumenteerd en moet een cultuur worden gecreëerd waarin kwaliteit een centrale rol speelt. 

Een goede balans is essentieel. Het kan acceptabel zijn om bewust technical debt te creëren om een deadline te halen – zolang de shortcuts worden vastgelegd en tijd wordt gereserveerd voor later herstel. Succesvolle ontwikkelteams reserveren in elke sprint tijd voor onderhoud en verbeteringen, en gebruiken structureel analysetools (zoals SonarQube of CodeScene) bij alle teamleden om risico’s vroeg te signaleren en aan te pakken. 

Een andere effectieve manier om technical debt tegen te gaan is het reserveren van tijd en resources voor een refactoringfase in het ontwikkelproces. Halverwege het traject wordt bewust tijd vrijgemaakt in de sprintplanning om code te verbeteren en oude, overbodige code te verwijderen. Tijdens deze periode worden geen nieuwe features ontwikkeld. Het kan lastig zijn om de business hiervan te overtuigen, maar het zorgt voor stabiele code en voorkomt dat technical debt zich ophoopt. 

Slim omgaan met legacy code 

Wanneer technical debt zich heeft opgehoopt, helpt een incrementele en risicogebaseerde aanpak om stap voor stap weer grip te krijgen op de codebase. Breng eerst de legacy code in kaart en bepaal welke onderdelen de grootste risico’s vormen of de meeste vertraging veroorzaken. Prioriteer op businessimpact en begin met de meest kritieke componenten. 

Gebruik het strangler fig pattern: bouw nieuwe, schone code rondom oude modules en vervang deze geleidelijk. Zorg voor voldoende test coverage vóór de start, zodat de functionaliteit behouden blijft tijdens refactoring. Reserveer structureel tijd – bijvoorbeeld 20 tot 30 procent van elke sprint – om legacy debt af te bouwen en koppel verbeteringen waar mogelijk aan nieuwe features. Wanneer een component wordt aangepast, verbeter het dan direct. 

Een effectieve aanpak combineert refactoring, extra automatische tests, modernisering van dependencies, verbeterde documentatie en – waar nodig – herschrijven van modules. Werk incrementeel en stel meetbare doelen, zoals ‘testdekking verhogen van 40 naar 70 procent’ of ‘deze module op te splitsen in drie losgekoppelde services’. 

Communicatie is hierbij cruciaal: maak de waarde van refactoring zichtbaar. Laat concreet zien hoe technical debt het werk vertraagt en hoe structurele verbeteringen bijdragen aan snellere levering, lagere kosten en meer stabiliteit. 

Investeer in schone code

Technical debt beheren is een continu proces dat draait om balans tussen snel leveren en duurzaam bouwen. Organisaties die structureel investeren in het reduceren van bestaande debt en het voorkomen van nieuwe debt, ontwikkelen sneller hoogwaardige code, reageren flexibeler op marktveranderingen en behalen een hogere return on investment. Het is een strategische keuze die direct bijdraagt aan de concurrentiekracht van de organisatie. 

NetRom Software ondersteunt bij het aanpakken van technical debt 

Bij NetRom Software begrijpen we hoe complex technical debt kan zijn en welke invloed dit heeft op de slagkracht van een organisatie. Daarom bieden we als onderdeel van onze dienstverlening ook mogelijkheden voor opdrachtgevers om technical debt aan te pakken. 

Wanneer klanten ons om ondersteuning en advies vragen, voeren we vaak eerst een uitgebreide audit uit. We analyseren de huidige systemen en inventariseren architectuurontwerpen, besturingssystemen, databases en applicatiekoppelingen. 

In deze auditfase maken we gebruik van zowel geautomatiseerde tools als handmatige checks om ervoor te zorgen dat we niets over het hoofd zien en een volledig beeld kunnen schetsen van de huidige situatie op het gebied van technical debt. Op basis hiervan stellen we samen met de klant een actieplan op om de bestaande technical debt aan te pakken en nieuwe debt te voorkomen. 

Bij de uitvoering van het plan van aanpak brengen onze IT-engineers frisse inzichten en een objectieve blik op de bestaande codebase. Doordat ze niet vastzitten aan eerdere keuzes, herkennen ze sneller patronen en verbeterpunten die intern soms worden gemist. Ze durven grotere stappen te zetten en brengen best practices mee uit andere projecten, wat leidt tot robuustere architecturen en duurzamere oplossingen. 

Wil je meer weten over onze aanpak? 

NetRom Software combineert diepgaande technische expertise met domeinkennis om de uitdagingen rondom technical debt van opdrachtgevers op te lossen. Onze meer dan 500 universitair opgeleide ontwikkelaars met een hands-on mentaliteit hebben ruime ervaring in het analyseren, prioriteren en systematisch reduceren van technical debt in uiteenlopende technologieën en bedrijfstakken. 

Ben je benieuwd hoe NetRom jouw organisatie op het gebied van softwareontwikkeling kan ondersteunen? Neem dan contact met ons op via het onderstaande online formulier. We delen graag onze inzichten en praktijkervaringen uit vergelijkbare projecten.